- IN UNIE-K mag ik gewoon Hans zijn -

“Vroeger was ik beenhouwer. Daarna werkte ik in een doe-het-zelfzaak en begeleidde ik jongeren met een beperking. Zorg geven, dat kon ik. Tot plots de rollen omdraaiden. Begin 2020 terwijl ik gewoon aan het fietsen was, kreeg ik een hersenbloeding. Zomaar. Geen waarschuwing, geen tijd om me voor te bereiden. Het letsel dat ik eraan overhield, veranderde alles. Werken lukte niet meer. Mijn hoofd wou niet meer mee zoals vroeger. Wat ook moeilijk was: mensen om me heen keken anders naar me, alsof ik breekbaar was. En als iedereen je zo ziet, ga je het zelf ook voelen.” Zo begint Hans zijn verhaal.

Iedereen verdient een plek waar hij zichzelf mag zijn.

“De eerste keer dat ik UNIE-K Ons Erf in Brugge binnenstapte, voelde ik het meteen: hier gaat het niet om wat je niet meer kan. Ze wilden weten wie ik ben. Wat ik graag doe. Wat mij rust geeft. ‘Wat heb jij nodig om je goed te voelen, Hans? vroegen ze. Het deed me goed om die vraag te horen, dat iemand écht naar me wilde luisteren.

Mijn kamer? Die is echt van mij. Een veilige plek waar ik kan opladen. Soms heb ik rust nodig, soms wil ik naar buiten. Paardrijden bijvoorbeeld.

En als het eens moeilijk loopt - want dat gebeurt - dan beginnen we gewoon opnieuw. Zonder oordeel. Zonder druk.”

Een dag die telt

“Bij UNIE-K is er altijd wel iets te doen. Ik ga zwemmen, doe mee aan knutsel- en andere workshops, of ga paardrijden met wat hulp. Of ik ben gewoon op mijn manier bezig, rustig aan mijn eigen ding doen.

Laatst gingen we fietsen. Niet gewoon, nee - op zo’n elektrische fiets waar je met z’n tweeën op kunt zitten. Dat kan dankzij sponsoring van onder andere het Provinciecommando. Als ik op die fiets zit, voel ik me weer even twintig. De wind door mijn haar, mensen die ons onderweg groeten… dat is zo fijn. Die fiets is voor mij meer dan een activiteit. Het is vrijheid. Voor mij én voor de begeleider naast me.

Soms kan je me vinden in het dagcentrum UNIE-K Windroos, in het hartje van Brugge. Daar kun je samen iets doen, iets maken. Dat geeft me een goed gevoel, het helpt echt.”

Samen leven, ieder op zijn manier

“Ik ben niet de enige met een bijzonder verhaal hier bij UNIE-K Ons Erf. Claire is geboren met een verstandelijke beperking. Ze geniet vooral van de dingen die ze meemaakt. Ze is 92 jaar oud, echt waar! Ze houdt van schilderen, handmassages en cafetariabezoekjes met een lekker tasje koffie. ‘Ze zorgen hier goed voor mij,’ zegt ze met een grote glimlach — en dat zie je ook. Bij UNIE-K word je zelfs op je tweeënnegentigste nog gewoon gezien.

Lenny en Neal hebben ook een aangeboren verstandelijke beperking. Deze jonge gasten wonen op een plek waar ze rustig nieuwe dingen kunnen ontdekken. Stap voor stap leren ze over feestdagen, seizoenen en gewone dagelijkse dingen, op hun eigen tempo. ‘Wij kiezen zelf onze kleren en onze boterhammen,’ zeggen ze trots. Hun dagen zijn misschien eenvoudig, maar vooral van henzelf.

Jacintha heeft naast haar verstandelijke beperking soms moeite om haar gedrag rustig te houden, omdat ze snel te veel prikkels krijgt. ‘Mijn kamer is mijn veilige plek,’ vertelt ze. ‘In een groep zijn is soms te druk, maar hier krijg ik hulp die speciaal voor mij is. Ik mag gewoon mezelf zijn.’”

“Net als Claire, Lenny, Neal en Jacintha verblijf ik in UNIE-K Ons Erf in Brugge”, verduidelijkt Hans, “Maar UNIE-K heeft nog twee andere plekken waar mensen een thuis vinden. In De Waaiberg in Gits wonen mensen met een ernstige lichamelijke beperking die ze van kinds af aan hebben, of met een hersenletsel dat ze later kregen. Ik ben er zelf nog niet geweest, maar ik hoor dat ze daar leuke ateliers hebben — zoals houtbewerking en kaarsen maken. Samen iets maken, dat lijkt me fijn. In ’t Venster in Emelgem wonen (jong)volwassenen met een hersenletsel. Het lijkt me fijn om, net als zij, in zo’n mooie buurt te wonen en volop mee te doen met wat er in de wijk gebeurt.”

De mensen rond ons

“Wat UNIE-K voor mij echt bijzonder maakt? Dat zijn de mensen. Niet de gebouwen of de activiteiten, maar wie er rond je staan. De begeleiders, vrijwilligers, stagiairs… Ze nemen hun tijd, ze werken in kleine groepjes, ze luisteren écht. We lachen samen, soms vloeken we, en ja - er zijn ook momenten dat er eens een traan valt.

Een vrijwilliger zei ooit tegen mij: ‘Hans, ik doe dit met mijn hart.’ En weet je? Dat geloof ik. Want ik voel het. Elke dag opnieuw.

Tegelijk blijven mijn vrienden en mijn familie heel belangrijk voor mij. Ik ga nog geregeld een pint pakken met mijn beste maat. Even ontspannen. Dat doet deugd.”

“Zo, dat is mijn verhaal. Bij UNIE-K mag ik gewoon Hans zijn - met alles wat ik ben en wat ik nodig heb.”

Maak kennis met UNIE-K

een vergunde zorgaanbieder voor volwassenen met een meervoudige beperking

Samen met 570 collega’s en vele partners (stagiairs, vrijwilligers, externe verpleegkundigen, gezinszorg ...) is UNIE-K een compagnon de route voor 350 volwassenen met een complexe zorgvraag.

We bieden zorg en ondersteuning aan:

• volwassenen met een verstandelijke beperking, als dan niet met bijkomende gedragsproblematieken,
• volwassenen met een meervoudige motorische beperking,
• volwassenen met een niet-aangeboren hersenletsel (NAH).

We doen dit vanuit verschillend locaties in West-Vlaanderen:

• Brugge (Ons Erf en Windroos),
• Gits (De Waaiberg),
• Emelgem (’t Venster) en
• Roeselare (Mobiel Team).