- Cliënt van De Waaiberg beleeft topdag aan zee -

Cliënt van De Waaiberg beleeft topdag aan zee

Gepubliceerd op 19/07/2017 - Het Laatste Nieuws

Een van de mooiste dagen van haar leven was het. Samen met haar zus, neef, nicht en persoonlijke begeleidster genoot de 47-jarige Sigrid Pattou van een dagje aan zee in Nieuwpoort. "Het is járen geleden dat mijn zus nog zo straalde", zegt Anja Pattou.

Een kaaskroketje op restaurant - Sam Vanacker

 

Sigrid is afkomstig uit Langemark, maar verblijft sinds een jaar of zes in De Waaiberg in Gits, een voorziening voor personen met een beperking. Volgens haar zus Anja was het misschien wel twintig jaar geleden dat Sigrid nog aan de zee was geweest. Door haar fysieke toestand is uitstapjes maken niet evident. Dus deed Sigrids familie een beroep op Ambulance Wens België, een organisatie die de laatste wensen van terminaal zieke, niet-mobiele personen inwilligt. Op een comfortabele draagberrie werd ze zondag over de pier van Nieuwpoort gereden, waarna ze op restaurant genoot van een kaaskroketje en daarna nog op de koffie ging bij haar ouders in Langemark.

Met papa in het ouderlijk huis in Langemark -

Sam Vanacker

 

Blind

Voor de meeste mensen klinkt dat gewoon als een aangename dag, maar voor Sigrid was het een van de mooiste dagen van haar leven. Ze lijdt aan Friedrick-ataxie: een ernstige spierziekte in combinatie met een leukocytentekort, veroorzaakt door het chediak-higashi-syndroom. Beide ziekten zijn uiterst zeldzaam en manifesteren zich normaal al bij de geboorte, maar bij Sigrid doken de eerste symptomen pas op toen ze halverwege de twintig was. Jaar na jaar verslechterde haar toestand en in 2011 verhuisde ze van bij haar ouders in Langemark naar De Waaiberg in Gits. Zelf eten lukt niet meer en ook lang in een rolstoel zitten, is uitgesloten. Op de koop toe werd Sigrid drie jaar geleden blind. "Dat heeft haar gekraakt", zegt Anja. "Voorheen was mijn zus, ondanks haar ziekte, iemand die zou praten 'tegen een hondje met een hoedje op', zoals wij thuis zeggen. Ze wist perfect hoe de kinderen van al haar verpleegsters heten. Maar de jongste drie jaar is ze fel achteruit gegaan. Ze eet en praat steeds minder. Via via hadden we over Ambulance Wens gehoord. We waren van plan om hen volgend jaar in te schakelen, op de dag dat onze ouders hun vijftigste huwelijksverjaardag zouden vieren. Maar de dokter heeft ons aangeraden om best niet zo lang meer te wachten."

 

Zoveel verteld

Het spreekt voor zich dat het een emotionele trip werd voor beide zussen. "Volgens de verpleegsters heeft Sigrid er nog de hele nacht en de dag erna over verteld. Toen ik maandag ging kijken, had ik verwacht ze compleet afgepeigerd te zien liggen, maar tot mijn verbazing straalde ze nog steeds. Ongelooflijk wat het deed met haar. Zelf stond ik maandag ook na te trillen op mijn benen. Als twintigers zijn we ooit nog samen naar Pairi Daiza geweest, toen Sigrid nog in een rolstoel kon zitten. Het deed me ergens terugdenken aan toen. Al had ik toen nooit gedacht dat haar toestand zo zou blijven achteruit gaan. Mijn moeder is daar wat nuchterder in, maar ik wil en kan vorige zondag nog niet beschouwen als een afscheid."

Ambulance Wens België is de Belgische tak van een Nederlandse stichting. De vzw vervult al zes jaar lang gratis de laatste wensen van ongeneeslijk zieken. Alles wordt gerund met vrijwilligers. Hun verhalen zijn te volgen op hun Facebookpagina. Wie een wens wil aanvragen voor een naaste, kan terecht bij Miet Schraepen op het nummer 0468/14.14.14.

sigrid_hoofd.jpg

Een van de mooiste dagen van haar leven was het. Samen met haar zus, neef, nicht en persoonlijke begeleidster genoot de 47-jarige Sigrid Pattou van een dagje aan zee in Nieuwpoort. "Het is járen geleden dat mijn zus nog zo straalde", zegt Anja Pattou.

Een kaaskroketje op restaurant - Sam Vanacker

 

Sigrid is afkomstig uit Langemark, maar verblijft sinds een jaar of zes in De Waaiberg in Gits, een voorziening voor personen met een beperking. Volgens haar zus Anja was het misschien wel twintig jaar geleden dat Sigrid nog aan de zee was geweest. Door haar fysieke toestand is uitstapjes maken niet evident. Dus deed Sigrids familie een beroep op Ambulance Wens België, een organisatie die de laatste wensen van terminaal zieke, niet-mobiele personen inwilligt. Op een comfortabele draagberrie werd ze zondag over de pier van Nieuwpoort gereden, waarna ze op restaurant genoot van een kaaskroketje en daarna nog op de koffie ging bij haar ouders in Langemark.

Met papa in het ouderlijk huis in Langemark -

Sam Vanacker

 

Blind

Voor de meeste mensen klinkt dat gewoon als een aangename dag, maar voor Sigrid was het een van de mooiste dagen van haar leven. Ze lijdt aan Friedrick-ataxie: een ernstige spierziekte in combinatie met een leukocytentekort, veroorzaakt door het chediak-higashi-syndroom. Beide ziekten zijn uiterst zeldzaam en manifesteren zich normaal al bij de geboorte, maar bij Sigrid doken de eerste symptomen pas op toen ze halverwege de twintig was. Jaar na jaar verslechterde haar toestand en in 2011 verhuisde ze van bij haar ouders in Langemark naar De Waaiberg in Gits. Zelf eten lukt niet meer en ook lang in een rolstoel zitten, is uitgesloten. Op de koop toe werd Sigrid drie jaar geleden blind. "Dat heeft haar gekraakt", zegt Anja. "Voorheen was mijn zus, ondanks haar ziekte, iemand die zou praten 'tegen een hondje met een hoedje op', zoals wij thuis zeggen. Ze wist perfect hoe de kinderen van al haar verpleegsters heten. Maar de jongste drie jaar is ze fel achteruit gegaan. Ze eet en praat steeds minder. Via via hadden we over Ambulance Wens gehoord. We waren van plan om hen volgend jaar in te schakelen, op de dag dat onze ouders hun vijftigste huwelijksverjaardag zouden vieren. Maar de dokter heeft ons aangeraden om best niet zo lang meer te wachten."

 

Zoveel verteld

Het spreekt voor zich dat het een emotionele trip werd voor beide zussen. "Volgens de verpleegsters heeft Sigrid er nog de hele nacht en de dag erna over verteld. Toen ik maandag ging kijken, had ik verwacht ze compleet afgepeigerd te zien liggen, maar tot mijn verbazing straalde ze nog steeds. Ongelooflijk wat het deed met haar. Zelf stond ik maandag ook na te trillen op mijn benen. Als twintigers zijn we ooit nog samen naar Pairi Daiza geweest, toen Sigrid nog in een rolstoel kon zitten. Het deed me ergens terugdenken aan toen. Al had ik toen nooit gedacht dat haar toestand zo zou blijven achteruit gaan. Mijn moeder is daar wat nuchterder in, maar ik wil en kan vorige zondag nog niet beschouwen als een afscheid."

Ambulance Wens België is de Belgische tak van een Nederlandse stichting. De vzw vervult al zes jaar lang gratis de laatste wensen van ongeneeslijk zieken. Alles wordt gerund met vrijwilligers. Hun verhalen zijn te volgen op hun Facebookpagina. Wie een wens wil aanvragen voor een naaste, kan terecht bij Miet Schraepen op het nummer 0468/14.14.14.